Droga prowadząca przez stepy cz. 7

Rozmiary tych trzód świadczą o obfitości trawy w tym uprzywilejowanym zakątku stepów.

Główne zajęcie pasterzy polega na dojeniu zwierząt dwa razy dziennie. Atkinson przyglądał się tej czynności i ją opisał:

W sąsiedztwie bezpośrednim rozgrywała się scena bardzo ruchliwa: z jednej strony mężczyźni, w liczbie przeszło stu, zajęci byli dojeniem klaczy i noszeniem do jurt, w workach, wiader skórzanych, pełnych mleka, wówczas gdy źrebięta były dwoma rzędami przywiązane do pali wbitych w ziemię; naprzeciw zaś, po stronie drugiej, kobiety doiły krowy, owce, kozy, a za niemi w pewnej odległości wielbłądzice karmiły swe małe potomstwo.

Ze wszystkich jednak zwierząt najważniejszą rolę odgrywa koń. Bez niego tryb pasterski życia byłby niemożliwy.

Koń przystosował się do stepu, a nadto przystosowywał step do człowieka.

Tradycje historyczne różnych ludów wyprowadzają ze stepu azjatyckiego wszystkie rasy koni, rozproszone dzisiaj po powierzchni globu. Możemy stwierdzić, iż jeszcze obecnie, w stosunku do liczby mieszkańców, konie są liczniejsze w tej dzielnicy, niż gdziekolwiek indziej.

Skład fizyczny, geologiczny, meteorologiczny i botaniczny stepów wielkiego płaskowzgórza azjatyckiego oraz obszarów ościennych dostarcza wytłumaczenia tego faktu.

Stepy te są prawie powszechnie rozległymi powierzchniami poziomymi.