Droga prowadząca przez stepy cz. 16

Rasami najbardziej statecznymi są rasy, posiadające konia. Jest on niezbędnym pomocnikiem i dlatego odgrywa taką rolę w systemie wychowawczym koczowników.

Zaledwie dziecko zostało odstawionym od piersi, siły zaś jego wzmocniły się, ćwiczą je w jeździe konnej, sadzają z tyłu jeźdźca, puszczają konia cwałem, a młody jeździec trzyma się obu rękami odzieży swego nauczyciela. Tatarzy od lat bardzo wczesnych przywykają do ruchów konia i niebawem, na skutek wprawy, przyzwyczajają się uważać swego wierzchowca poniekąd za jedno ze sobą.

„Mongoł jest tak przyzwyczajony do jazdy, iż poniekąd czuje się wykolejonym i nierównoważonym, gdy wypadnie mu postawić nogę na ziemi. Chód jego jest ciężki i ważki, łukowate kształty nóg jego, jego tułów ku przodowi schylony, wzrok, przebiegający z miejsca na miejsce, wszystko znamionują jeźdźca, człowieka, spędzającego większą część żywota swego na koniu. Znajdując się w porze nocnej w podróży, Tatarzy nie zadają sobie pracy zejścia z konia, ażeby przespać się“.

Jazda konna wchodzi nawet w skład wychowania kobiet. „Wykazują one tyleż zręczności i odwagi, jak mężczyźni. Jednak tylko w wyjątkowych wypadkach dosiadają rumaka, np. w podróży, lub kiedy niema osoby, która by udała się na odszukanie zbłąkanych zwierząt.

Comments
  1. 3 miesiące ago