10 maja 2017

Droga prowadząca przez stepy cz. 19

Kroniki średniowieczne wypowiadają podziw i uwielbienie, jakimi ludy podbite były przejęte względem koni koczowników. Współcześni pozostawili nam opowieść, iż konie zagonów Dżyngishana zadowalały się często liśćmi, korą i korzonkami drzew, a jednak pomimo tego były silne, ogniste a zręczne. Widzimy, jak obecność lub brak konia może powstrzymać lub sprzyjać rozszerzaniu się rasy i władzy jednego […]
10 maja 2017

Droga prowadząca przez stepy cz. 18

Koń, przyczyniający się do stworzenia jedności w zakresie pracy, rodziny, sąsiedztwa, religii, w pewnych chwilach stwarzał wielką także spójność ludów koczowniczych pod wodzą takich panów, jak Atyla, Dżyngishan, Tamerlan i in. Ludy myśliwskie i dzikie nigdy nie mogą wyłonić takiej wielkiej jedności rządu, bo nie rozporządzają takim środkiem szybkiej koncentracji, jakim jest koń. Nadto zwierze […]
10 maja 2017

Droga prowadząca przez stepy cz. 17

Kałmucy nie ustępują Tatarom. Kałmuk jest jeźdźcem od kolebki. Kolebka kałmucka przedstawia sobą łóżko ze skóry, w którym umieszczają pomiędzy nóżkami niemowlęcia kawałek drzewa, na nim siedzi ono jak jeździć siodle; kawałek ten drzewa jest wydrążmy i zaoszczędza matce kłopotów częstej zmiany bielizny i skór, w jakie powija ona dziecko. Kolebka postawiona jest pionowo, zawieszona […]
10 maja 2017

Droga prowadząca przez stepy cz. 16

Rasami najbardziej statecznymi są rasy, posiadające konia. Jest on niezbędnym pomocnikiem i dlatego odgrywa taką rolę w systemie wychowawczym koczowników. Zaledwie dziecko zostało odstawionym od piersi, siły zaś jego wzmocniły się, ćwiczą je w jeździe konnej, sadzają z tyłu jeźdźca, puszczają konia cwałem, a młody jeździec trzyma się obu rękami odzieży swego nauczyciela. Tatarzy od […]
10 maja 2017

Droga prowadząca przez stepy cz. 15

Koń występuje poniekąd w roli żywego, a ruchliwego ogrodzenia. Koń nie tylko nadaje się najbardziej do pracy w tej dzielnicy, ale nadto jest zasadniczym pomocnikiem rodziny, tam zamieszkałej. Wyobraźmy sobie na wielkim stepie rodzinę bez konia. Będzie pozbawioną możności przenoszenia, z jednego obozowiska do drugiego, namiotu i niezbędnych do użycia sprzętów. Tryb pasterski bytu będzie […]
10 maja 2017

Droga prowadząca przez stepy cz. 14

Z pomocą prostych środków Tatarzy pędzą z mleka kobylego wódkę, którą bardzo cenią. Ten rodzaj pokarmu daje ważne korzyści koczownikom. Odpowiada on wymaganiom ludu, zmuszonego do ciągłej zmiany miejsca pobytu. Pożywienie to można przewozić, gdyż co dnia dostarczają go zwierzęta, idące za rodziną, a nadto daje się ono przygotować za pomocą możliwie prostych sposobów. Dostarcza […]
10 maja 2017

Droga prowadząca przez stepy cz. 13

Mleko kobyle bywa pod nazwą kumysu spożywane w bardzo prostej, a w następujący sposób przygotowanej postaci: Mleko dojone codziennie sześć razy bywa przechowywane do zmierzchu w naczyniu drewnianym. Mieszają ten udój dzienny z takiej samej objętości ilością letniej wody, a niekiedy z połowiczną tej objętości ilością mleka od krowy, z którego nie zebrano śmietanki. Tę […]
10 maja 2017

Droga prowadząca przez stepy cz. 12

Konie Tatarów znajdują na wielkich urodzajnych stepach otoczenie najbardziej sprzyjające samorzutnemu rozwojowi wszystkich przymiotów naturalnych. Są one więc „silne, odważne, dumne, ogniste, lekkie i rącze”. Cotteau, który zwiedzał pogranicze stepy, pisze, że mógł zrobić 92 wiorst na koniu nie schodząc i prawie nie biorąc posiłku w drodze. Step osobliwie nadaje się dla konia. Ten ostatni […]
10 maja 2017

Droga prowadząca przez stepy cz. 11

Śnieg, pokrywający płaskowzgórze przez znaczną część roku, bynajmniej nie szkodzi koniowi. Nie obawia się on tarzania po śniegu i spędzania nocy pod otwartym niebem, nawet pomimo strasznego mrozu. Umie nogami przednimi odgarniać całun śnieżny, ażeby dostać się do przykrytej trawy. Ruch ten posiada charakter instynktu, gdyż można go spostrzec u okazów, zrodzonych w kraju, w […]
10 maja 2017

Droga prowadząca przez stepy cz. 10

Klimat wywiera na zwierzęcia wpływ większy, niż na człowieka, który skutecznie broni się przeciw oddziaływaniu meteorologicznemu z pomocą mieszkania i odzieży. Spostrzeżono, iż konie zwłaszcza rozwijają się dodatnio w klimacie suchym, odznaczają się tam wstrzemięźliwością, lekkością i siłą, mają nogę nerwową, a kopyta twarde. Przeciwnie, w krajach wilgotnych, posiadają wielki, a ciężki łeb, niekształtny tułów, […]